Moe

In mijn praktijk voor coaching en training begeleidde ik Jannie (niet haar eigen naam) op het gebied van arbeidsrecht, dossieropbouw en hoe houd je je staande in een moeilijke situatie. Jannie zat namelijk in een zeer moeilijke werksituatie. Zij werd gepest door collega’s van haar afdeling en voelde zich totaal buitengesloten. Hoewel de samenwerking en communicatie met collega’s van andere afdelingen uitstekend verliep en zij gesteund werd door die andere collega’s werd de druk Jannie teveel. Ze vroeg mediation aan. Haar directe collega’s wilden hier niet aan meewerken en uiteindelijk besloot het management om Jannie een uitgangsregeling aan te bieden.

Door de goede dossieropbouw hebben wij een uitstekende regeling in de wacht kunnen slepen. En daarmee was mijn coaching afgerond. Eind goed al goed zou je denken.

Dus niet.

We waren een half jaar verder toen ik haar tegenkwam op straat. Jannie zag er slecht uit. Zij kon zich niet losmaken van de oude situatie. Zij bleef herhalen dat het niet eerlijk was (dat was het moreel gezien natuurlijk ook niet), en dat haar collega’s niet gestraft waren, en dat zij dit niet verdiend had, en waarom haar collega’s haar zo behandeld hadden, en…, en…, en… Het was duidelijk dat zij nog steeds met een trauma rondliep door de gang van zaken op haar voormalige werk. Bovendien piekerde zij veel en had  last van slapeloosheid. Ze voelde zich altijd moe en emotioneel, variërend van neerslachtig, depressief tot woedend.

Toen heb ik haar voorgesteld om twee sessies met de Jassentechniek te doen. Met behulp van de Jassentechniek zijn mensen in staat om ballast los te laten (jassen uit te doen) die ze niet nodig hebben en die hun belemmert om stappen vooruit te doen. Jannie vond dat er echt wat moest gebeuren en stemde toe.

In het intakegesprek bleek welke jassen in ieder geval in de eerste sessie uitmochten. Meteen na deze sessie gaf Jannie aan zich veel rustiger te voelen. Zij zei letterlijk: “hé, het schrijnende is eraf!”. Verder gaf zij aan, dat ze tijdens de sessie de jassen ook fysiek van zich af voelde vallen en meer lucht, licht en ruimte om zich heen te voelen.

Na de tweede sessie werd het opgeluchte gevoel alleen maar groter en ook fysiek zag je aan Jannie dat zij opgeknapt was. Ze sliep weer, voelde zich stevig in haar schoenen staan en was vrolijk. De zorgrimpels waren zoveel minder dat één van haar vriendinnen aangaf, dat zij ook wilde wat Jannie aan behandeling had gehad (botox dacht zij). Inmiddels oriënteert Jannie zich op wat zij nu echt wil. Ze ziet veel kansen en zoals ze zelf zegt: “ik barst weer van de energie en kan de wereld aan!”. Mooi toch!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *