3 onderhandeltips voor vrouwen

Op LinkedIn gelezen:

“Weet je het verschil tussen een vrouw en een terrorist?”

“Met een terrorist kan je onderhandelen.”

Natuurlijk wordt hier het type stugge vrouw bedoeld. Je weet wel armen over elkaar, kin naar beneden en DIE blik. De blik die ik in mijzelf ook wel herken, vooral als ik een standpunt heb waar mijn man en mijn kinderen beslist niet over kunnen onderhandelen.

Maar goed, doordenkend vond ik dat er wel wat in zat. Ik kom het namelijk vaak tegen. Vrouwen die niet onderhandelen.

Maar wat nou als je iets voor elkaar wilt krijgen wat je werkelijk belangrijk vindt?

Tip 1 – het is een spelletje.

In één van mijn trainingen vroeg ik aan de deelnemers met welke grondhouding (energie) zij vooraf een onderhandeling in was gegaan. Daarop antwoordde een deelneemster dat zij in vorige werksituaties altijd wat verbeten de onderhandelingen gestart was. Haar grondhouding kwam neer op “ze zullen me belazeren waar ik bijsta”. En dat gebeurde dus ook. Geen salarisverhoging of verbetering van arbeidsvoorwaarden. Toen zij er wat langer bij stilstond, ontdekte ze, dat onderhandelingen wel lukten als zij zelf meer ontspannen in de onderhandelingen stond en het leuk vond om te zien hoever zij kon komen, kortom: als zij het meer als een spelletje zag.

Tip 2 – heb een plan B (of C, of D…)

Vraag aan een makelaar wat belangrijk is aan een huis en zij zegt: locatie, locatie, locatie. Bij onderhandelen is dat voorbereiding, voorbereiding, voorbereiding. Voorbeeld: één van de vrouwen die ik sprak zat voor een project vast aan een toeleverancier. Ze kende hem van gezicht, zijn tarief was goed en hij leek betrouwbaar. Ze had nog nooit met hem gewerkt. Ze vertrouwde erop dat het goed zou gaan. In de loop van het project bleek dat zij niet op hem aankon. Het heeft haar veel hoofdbrekens, tijd en nachtrust gekost om het project tot een goed einde te kunnen brengen. Alternatieven waren er niet. Achteraf zei ze, dat ze zich beter had kunnen voorbereiden door

a)    referenties te vragen EN te checken

b)    meerdere toeleveranciers te spreken over hun voorwaarden en levertijden

c)    en hen rampenscenario’s voorleggen (…en wat als ik een spoedopdracht heb? Kan ik je dan midden in de nacht…)

Misschien meer tijdrovend, maar dan heb je ook wat als er wat gebeurd.

Tip 3 – Weet wat je ondergrens is.

Over bovengrenzen heeft iedereen een idee. Tot zover en niet verder, of “ik zet hoog in”, maar over ondergrenzen?

Een ondergrens is belangrijk, omdat dat het punt is waarop je MOET afhaken. Hierbij spelen zeker niet alleen financiële redenen een rol, maar ook de voorwaarden waarop èn je eigen normen en waarden stelsel. Als die aangetast worden ben je ook ver van huis. Vragen als: hoe wil ik behandelt worden? Wat neem ik waar in bij de andere partij in zijn / haar omgang met anderen? Is dit integer gedrag? Kan ik hiermee leven?

Dus ook hier geldt: voorbereiding, voorbereiding, voorbereiding.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *