Eye opener – ofwel weer wat geleerd

Vandaag heb ik er weer wat bijgeleerd. Ook zaken waarvan ik denk dat het wel duidelijk is – ik noem toch percentages en zo – komen zonder voorbeeld niet aan.

Het doorslaggevende voorbeeld. Ik gaf vandaag een workshop basiskennis onderhandelen aan HBO meiden en de sheet “gender pay gap” kwam aan de orde. Voor diegenen die het nog niet weten: dit is het verschil in inkomen tussen mannen en vrouwen, waarbij een jonge vrouw gemiddeld 10% minder verdient dan haar mannelijke evenknie. Voor oudere vrouwen (zeg maar 45+) kan dit verschil oplopen tot zelfs 35%.

Blanco gezichten staarden mij tegemoet. Tot ik het volgende rekenvoorbeeld gaf.

Stel: je bent een jonge goed opgeleide vrouw en je wordt op 1 januari aangenomen samen met een goed opgeleide jonge man. Dat weet je want hij heeft in jouw klas gezeten. Jullie delen dezelfde vooropleiding en ervaring. Jullie hebben dezelfde functie. Het enige verschil is dat jouw collega heeft durven onderhandelen over zijn salaris.

Stel, de jaarlijkse salarisverhoging bedraagt 2% van je jaarsalaris.

En stel, jij verdient € 1800 bruto per maand. Jouw mannelijke collega verdient € 2000 bruto per maand (hij had onderhandeld, weet je nog wel). Het verschil is 10%.

Wat betekent dit concreet?

In jaar 1

  • Jij: 12 maanden x € 1800 = € 21.600
  • Jouw mannelijke collega: 12 maanden x € 2000 = € 24.000

Het verschil is € 2.400.

In jaar 2 – jullie functioneren beide even goed.

  • Jij: 12 maanden x € 1800 + 2% = € 22.032.
  • Jouw mannelijke collega: 12 maanden x € 2000 + 2% = € 24.480.

Het verschil is € 2.448.

Het totale verschil na 2 jaar bedraagt nu € 4.848 bruto (= ongeveer € 3.200 netto, is toch een heel behoorlijke vakantie in Thailand).

Stel, er wijzigt niets. Niet in jullie functie, niet in jullie functioneren, niet in het percentage. Tegen de tijd dat je met pensioen gaat, ruim 40 jaar later, is – wanneer je de gemiste bedragen optelt – het  totale verschil opgelopen tot het formidabele bedrag van € 130.000+.

De blanco gezichten veranderden toen in verbijsterde gezichten. Dit voorbeeld kwam wel binnen.

De kans is meer dan levensgroot dat het verschil nog verder oploopt, want hij blijft onderhandelen en jij doet niets (want ze zien toch wel hoe goed je bent?).

Fout, als jij je resultaten niet benoemt, zien ze niet hoe goed je bent. Anders zou je ze benoemen. Dat jij dat niet doet, betekent in mannentaal, dat jij geen resultaten hebt om te benoemen.

Zij wat geleerd en ik wat geleerd. Het komt erop neer dat ik nog concretere voorbeelden ga geven! Soms valt het ei van Columbus wat laat – ook bij mij.

Eén reactie

  1. Mooi verhaal met een duidelijk rekenvoorbeeld! Ik heb ook wat geleerd.

    Vriendelijke groet,

    Sandra

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *